Un vecchio che cammina tutto solo

Dziś będzie króciutko. Czuję się tego pochmurnego ranka tak, czyli też mam ochotę śpiewać z rękami w kieszeniach, bo o tym jest ten kawałek – a dlaczego, to między innymi poniżej.

Spotkało mnie wczoraj coś bardzo uroczego.
Idę sobie otóż do domu po okrutnie ciężkim i nonsensownym dniu w robocie, jak zwykle z słuchawkami w uszach, pogrążona w myślach i marzeniach, przy których scenariusze hollywoodzkich filmów wydają się przaśnie zwyczajne, a z naprzeciwka nadchodzi starszy pan. Pan zbliża się ku mnie, zatrzymuje się i coś mówi. Może o drogę chce spytać, myślę, pośpiesznie zdejmuję słuchawki, a przechodzień do mnie w te słowa:
– Dzień dobry. Ja tylko chciałem powiedzieć, że ma pani bardzo ładny wyraz twarzy.

6 thoughts on “Un vecchio che cammina tutto solo

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s